Autonome penetratietests: nu beschikbaar

Autonome penetratietests: nu beschikbaar

Het probleem, de oplossing, het resultaat.

Securitytesten zijn altijd een race tegen de klok geweest. Vandaag hebben wij de klok stilgezet.

Elke consultant weet hoeveel kennis, creativiteit, diepgang en inzet er in een penetratietest op expertniveau gaan zitten. De meeste klanten kunnen zich een volwaardige penetratietest op expertniveau niet veroorloven, en uiteindelijk zijn wij genoodzaakt met een minimaal budget te werken. Dat betekent dat wij ofwel bochten afsnijden en een ondermaats product leveren, de klant afwijzen, of overuren maken en met verlies werken.

Bij Cyberware hebben wij honderden penetratietesten uitgevoerd voor klanten over de hele wereld, en wij zijn nog nooit zo trots geweest op ons werk, maar we hebben vaak overuren moeten maken en het budget moeten overschrijden om kwaliteit te leveren. Een ander groot probleem is het testvenster. Een typisch testvenster duurt 1 tot 2 weken, en wanneer het aanvalsoppervlak groot is, is dat in sommige gevallen simpelweg niet genoeg tijd om een grondige penetratietest uit te voeren.

Menselijke offsec-consultants zijn goed in wat ze doen, en iedereen is er ongetwijfeld met passie mee bezig, maar als consultant met 10 jaar ervaring in de sector kan ik u zeggen dat het testvenster niet de enige beperking is. De echte deadline is het moment waarop een aanvaller ontdekt wat uw vorige assessment heeft gemist. De Autonome penetratietests van Cyberware zijn ontworpen rond die deadline.

Wij hebben hard gewerkt om iets te bouwen dat de vindingrijkheid en originaliteit van menselijke penetratietesters kan evenaren, dat het testvenster en de budgetbeperkingen omzeilt, en dat uiteindelijk de belangrijkste beperkingen oplost waarmee elke klant en consultant in de sector te maken heeft.

Na 2 jaar ontwikkeling en drie maanden gesloten bètatests in actieve productieomgevingen zijn de Autonome penetratietests van Cyberware nu volledig operationeel en beschikbaar in drie afzonderlijke plannen. De engine is een asynchrone, domeinoverschrijdende, redenerende en contextbewuste securityexpert die alleen bevindingen met bewijs doorlaat, ontworpen om op gelijke voet te staan met menselijke experts.

Betaalbaar. Schaalbaar. Vernieuwend.

Schaal zonder concessies.

Organisaties moesten decennialang kiezen tussen de schaal van automatisering en het redeneervermogen van een mens.

Geautomatiseerde scanners werken snel en schalen onbeperkt, maar ze draaien volledig op patroonherkenning. Ze kunnen niet redeneren over businesslogica en evenmin afleiden waarvan een ontwikkelaar is uitgegaan. Het resultaat is een lawine aan false positives, terwijl complexe autorisatieomzeilingen ongemerkt worden gemist.

Penetratietesten door menselijke experts bieden precies wat scanners missen: contextuele intelligentie. Toch zijn ze structureel beperkt. De dekking eindigt zodra het testvenster sluit of zodra de vermoeidheid bij de consultant toeslaat.

De Autonome penetratietests van Cyberware vormen een nieuw operationeel niveau. Ze passen logica en redeneringen toe zoals een mens dat doet, maar op machinesnelheid.

Geen bewijs, geen ruis.

De engine werkt met een eigen voortgangslogica die geverifieerde impact boven theoretisch risico stelt. De architectuur is expliciet ontworpen om het duurste en meest ergerlijke probleem van geautomatiseerd securitytesten weg te nemen: false positives.

Niet-geverifieerde bevindingen verspillen engineeringuren, vertragen sprintcycli en putten triagebudgetten uit aan loze meldingen. Een rapport dat volloopt met theoretische risico's leidt gegarandeerd tot alertmoeheid. Hier wordt elke bevinding pas ingediend nadat is bevestigd dat ze exploiteerbaar is.

Auditklaar bewijs, direct uit de doos.

De Autonome penetratietests van Cyberware leveren auditklare, met bewijs onderbouwde bevindingen die geschikt zijn voor indiening in het kader van:

  • PCI DSS 4.0

    Methodologie voor penetratietesten volgens vereiste 11.3.

  • SOC 2 Type II

    Bewijs van controletests voor de domeinen CC6 en CC7.

  • ISO/IEC 27001:2022

    Bijlage A.8.8, beheer van technische kwetsbaarheden.

  • NIS2-richtlijn

    Technische beveiligingsmaatregelen volgens artikel 21.

  • DORA (EU 2022/2554)

    Eisen voor het testen van ICT-risico's.

Elke proof-of-concept is reproduceerbaar. Elke bevinding bevat een exact reproductiepad. Er is geen vertaalslag nodig tussen de technische output en het bewijs dat uw auditors nodig hebben.

Bevestigde resultaten in meer dan 40 live-omgevingen.

In security is bewijs het enige geldige betaalmiddel. White-box-opdrachten die web, mobiel en smart contracts omvatten, waren goed voor 38% van de hoge en kritieke bevindingen, terwijl black-box-assessments 21,5% van de kwetsbaarheden in diezelfde ernstniveaus identificeerden, maar bij opdrachten met een andere scope.

In meer dan één op de drie bevestigde gevallen zou een aanvaller die op hetzelfde aanvalsoppervlak actief is, een pad hebben gehad naar een gebeurtenis met materiële impact, zoals data-exfiltratie, rechtenescalatie tot beheerdersrechten, financiële leegloop of overname van de governance, nog voordat een van de bestaande beveiligingsmaatregelen in actie zou zijn gekomen.

Geen van deze bevindingen was theoretisch. Voor elke bevinding was een functionele, uitvoerbare proof-of-concept vereist voordat ze in het rapport werd opgenomen. Dit is de enige eerlijke definitie van bevestigd risico.

Hieronder volgt een selectie van casestudy's uit opdrachten in live-productieomgevingen.

  • De onzichtbare admin: rechtenescalatie via manipulatie van API-parameters

    Een klassieke vertrouwenskloof tussen een veilig ogende interface en de server erachter. Het platform ging uit van veiligheid omdat beheerfuncties visueel verborgen waren voor gebruikers met lagere rechten: ze verschenen simpelweg niet in de frontend.

    Door de API-communicatie van de applicatie te reverse-engineeren identificeerde de engine een geauthenticeerd endpoint dat rechtstreeks in de request body een expliciete parameter voor rechtenverhoging accepteerde, een parameter die in geen enkele interactie via de gebruikersinterface voorkwam. De engine diende een verzoek in als standaardgebruiker en voegde de waarde voor de beheerdersrol toe. De server valideerde het authenticatietoken correct en honoreerde vervolgens de verhoogde rol zonder enige aanvullende rechtencontrole. De response leverde een volledige beheerderspayload op. De engine legde het verschil tussen de basisresponse met lage rechten en de beheerdersresponse vast als het proof-of-concept-artefact.

    De blootstelling van het configuratiebestand werd los daarvan ontdekt tijdens de enumeratie van het aanvalsoppervlak: de engine, die tijdens de verkenning de naamgevingsconventies van de applicatie in kaart had gebracht, identificeerde een niet-geïndexeerd endpoint dat een gedeeltelijk geserialiseerde applicatieconfiguratie teruggaf in reactie op een niet-geauthenticeerd GET-verzoek. De configuratie bevatte in platte tekst actieve inloggegevens van een OAuth-client. De engine verifieerde dat deze actief waren door rechtstreeks een tokenverzoek te richten aan het OAuth-endpoint en een geldig accesstoken terug te ontvangen, wat bevestigde dat de inloggegevens niet waren geroteerd of verlopen. De keten verliep vervolgens in strikte volgorde: 1. het niet-geauthenticeerde lezen van de configuratie leverde de inloggegevens op; 2. de inloggegevens leverden een geldige geauthenticeerde identiteit op; 3. en die identiteit ontgrendelde, in combinatie met de parameter voor rechtenverhoging, volledige beheerderstoegang. Drie stappen. Geen voorafgaande toegang vereist.

    Zakelijke impact: Een aanvaller zonder enige legitieme toegang had als beheerder de controle over elk tenantaccount kunnen overnemen, met een organisatiebreed datalek tot gevolg.

  • De realtime marionet: overname van een realtime hub zonder authenticatie

    De REST-API was correct beveiligd met tokengebaseerde authenticatie. De realtime notificatielaag, die via een apart verbindingspad naast de REST-API werkte en permanente verbindingen onderhield met elke actieve gebruikerssessie, vereiste geen authenticatie om een verbinding op te zetten of berichten te versturen.

    De engine identificeerde de realtime laag door tijdens de verkenning de JavaScript-bundle van de applicatie te parsen en zo de clientzijdige initialisatiecode voor de hubverbinding en het bijbehorende endpoint te vinden. De engine maakte zonder enige inloggegevens verbinding met de hub en bevestigde dat de server die verbinding zonder meer accepteerde. Vervolgens verifieerde de engine de omvang van de controle door verzonnen notificatiepayloads in actieve geauthenticeerde gebruikerssessies te injecteren: spookmeldingen, vervalste beveiligingsalarmsignalen en broadcastberichten naar alle verbonden clients tegelijk. De geïnjecteerde notificaties waren visueel niet te onderscheiden van legitieme platformmeldingen. Alle injecties werden live geverifieerd in een draaiende browsersessie als het proof-of-concept-artefact.

    De engine bevestigde daarnaast dat het berichtschema dat nodig is om geldige injecties op te stellen volledig zichtbaar was in de clientzijdige JavaScript; er was geen aanvullende verkenning of serverzijdige toegang nodig om een overtuigende payload samen te stellen. Elke actor met toegang tot de publiek toegankelijke JavaScript van de applicatie had alles in handen om de aanval uit te voeren.

    Zakelijke impact: De mogelijkheid om valse meldingen in geauthenticeerde gebruikerssessies te injecteren maakt van een technisch gat een instrument om mensen te misleiden, zonder dat daar extra technische verfijning voor nodig is.

  • Structurele ineenstorting van RBAC: systemische autorisatieomzeiling bij 12 endpoints

    Het engineeringteam had strikte autorisatiecontroles toegepast op schrijfbewerkingen: elk wijzigings-endpoint gaf onbevoegde gebruikers correct een 403 terug. Op de lees-endpoints die dezelfde gegevens leverden, was geen vergelijkbare handhaving toegepast.

    De engine testte de autorisatiegrenzen door de API-aanroepen van een geauthenticeerde sessie met lage rechten opnieuw af te spelen tegen endpoints die tijdens het in kaart brengen van een sessie met hoge rechten waren waargenomen. Een gebruiker met lage rechten ontving dezelfde responses als die aan senior beheerders werden geleverd, waaronder operationele records, locatiegegevens en configuraties van integraties met derden, zonder foutmelding, zonder onderscheid in toegang en zonder enige serverzijdige aanwijzing dat de toegang onbevoegd was. De engine bevestigde via uitputtende tests van de autorisatiegrenzen op alle waargenomen toegangsniveaus dat twaalf afzonderlijke endpoints dezelfde fout deelden.

    Een verdere autorisatiecontrole op een rapportage-endpoint gaf rechtstreeks in de response body een ingesloten analytics-dashboard terug, inclusief een hardcoded tenant-identifier en toegangssleutel, toegankelijk voor elke geauthenticeerde sessie ongeacht het rechtenniveau, en vanuit bepaalde request paths zelfs zonder enige authenticatie.

    Zakelijke impact: Twaalf toegangspunten die stilletjes afgeschermde operationele gegevens aan elke ingelogde gebruiker leveren, vormen een hardnekkig, onopgemerkt exfiltratieoppervlak. Dit is de categorie die de langste verblijftijden bij een datalek oplevert, juist omdat ze geen fouten genereert en geen alerts afgeeft.

  • De trechter van inloggegevens: beheerderscompromittering in drie fasen zonder authenticatie

    De engine identificeerde een blootgestelde gebruikersdirectory via een standaard-API-pad dat zonder authenticatie gepagineerde records teruggaf, waaronder accountidentifiers en loginnamen. Daarnaast ontdekte de engine een verouderd authenticatieprotocol dat nog actief was op het doelwit en bevestigde dat dit gebundelde inzendingen van inloggegevens in één enkel verzoek accepteerde. Daardoor nam de testdoorvoer met bijna twee ordes van grootte toe ten opzichte van de throttlinglimieten per verbinding, en werd standaard rate limiting ineffectief. Tegelijkertijd identificeerde de engine een CORS-misconfiguratie die het cross-origin uitlezen van geauthenticeerde beheerdersresponses vanaf willekeurige origins toestond.

    De drie bevindingen werden gecorreleerd tot een opeenvolgende keten: verzamelde loginnamen voedden de gebundelde test van inloggegevens; bevestigde inloggegevens gaven toegang tot een geauthenticeerde sessie; de CORS-misconfiguratie maakte cross-origin-extractie van beheerderssessiegegevens mogelijk; en geïnventariseerde hostnamen van het geauthenticeerde oppervlak verwezen naar beheerinterfaces die zonder enige beperking vanaf het publieke internet bereikbaar waren. De keten eindigde bij de hostinginfrastructuur.

    Zakelijke impact: Deze keten eindigt bij de fysieke hostinginfrastructuur. De schade blijft niet beperkt tot één gegevensrecord. Het gaat om de beschikbaarheid, integriteit en vertrouwelijkheid van de volledige operationele omgeving.

  • De replay: volledige leegloop van de airdrop-pool via hergebruik van proofs

    Een contract voor tokendistributie zette Merkle-proofverificatie in om het claimrecht te valideren, en die verificatie functioneerde op zichzelf correct. Het contract bevatte geen enkel mechanisme om vast te leggen of een specifieke proof al eerder was gehonoreerd. Door de storage layout van het contract te auditen, stelde de engine vast dat een status ontbrak die bijhoudt welke claims al zijn uitgevoerd, en hij bevestigde de exploiteerbaarheid door dezelfde geldige proof in herhaalde aanroepen uit te voeren tegen een geforkte mainnet-omgeving, waarbij hij bij elke aanroep het volledige claimbedrag incasseerde totdat de hele distributiepool was leeggetrokken. De proof-of-concept was volledig gescript en autonoom reproduceerbaar.

    Uit een tweede bevinding bleek dat openstaande claimtransacties al vóór de on-chain-bevestiging zichtbaar waren in de mempool. De engine toonde aan dat hij een lopende legitieme claim kon identificeren, een vervangende transactie met een hogere gasprijs en dezelfde proof kon opstellen, en deze als eerste bevestigd kon krijgen, waarmee het legitieme claimrecht werd omgeleid naar een adres onder controle van de engine. Beide bevindingen werden onafhankelijk bevestigd tegen de geforkte omgeving.

    Zakelijke impact: Een lege tokendistributiepool is een direct, kwantificeerbaar financieel verlies met een on-chain-audittrail. Voor elk protocol dat onder regelgeving valt, is het bovendien een aantoonbaar falen van de financiële controls.

  • Flash vote: directe overname van de governance zonder cooldown

    Het protocol berekende het stemgewicht op het moment van storting, zonder minimale aanhoudperiode voordat een storting meetelde voor governancebeslissingen. De engine haalde een flash loan uit een on-chain lending pool binnen één enkele atomaire transactie en verwierf zo een doorslaggevend governancebelang dat het gecombineerde bezit van alle andere deelnemers overtrof. Binnen diezelfde transactie bracht de engine een beslissende stem uit en betaalde hij vervolgens het geleende kapitaal volledig terug voordat het blok werd afgesloten. De volledige reeks (lenen, stemmen, terugbetalen) werd atomair uitgevoerd, zonder resterende positie en zonder on-chain-spoor dat te onderscheiden was van een standaard governance-interactie. Bevestigd via een Foundry-fork-proof-of-concept tegen een vastgezette mainnet-status.

    Een parallelle bevinding in dezelfde opdracht: tijdens een gesimuleerde uitval van de L2-sequencer bleef de prijsoracle van het protocol verouderde data leveren zonder detectie van veroudering. De engine toonde aan dat hij posities kon openen en sluiten die werden geprijsd tegen de verouderde oraclestatus, en zo waarde onttrok aan het verschil tussen de verouderde prijs en de werkelijke marktprijs gedurende de uitval. Onafhankelijk bevestigd tegen een geforkte omgeving met een gesimuleerde stilstand van de sequencer.

    Zakelijke impact: Een governanceovername die in één enkele transactie wordt voltooid zonder enig ingelegd kapitaal, vormt een existentieel risico voor elk protocol waarin de governance zeggenschap heeft over de treasury, de upgradebevoegdheid of de parameterinstellingen. De aanvaller laat geen positie en geen spoor achter.

  • De retroactieve beloningsdiefstal: exploit van beloningstoekenning over epochs heen

    Het liquidity-mining-contract berekende de beloningsverdeling op het moment van uitbetaling op basis van het actuele poolaandeel van elke positie, in plaats van het aandeel van elke positie vast te leggen aan het einde van de epoch waarin de beloningen werden opgebouwd. De engine bevestigde de fout door een liquiditeitspositie te openen nadat zo'n epoch volledig was verstreken, en vervolgens een uitbetalingsaanroep naar het contract te doen. Het contract rekende alle in die epoch opgebouwde beloningen toe aan de zojuist geopende positie en droeg beloningen over naar rato van de totale pool van de epoch, terwijl de positie aan geen daarvan had bijgedragen. Voor de operatie waren geen bevoorrechte toegang, geen prijsmanipulatie en geen speciale tooling nodig: een standaard stortingstransactie die na het afsluiten van de epoch werd uitgevoerd, volstond.

    Een tweede bevinding in dezelfde codebase: de engine stelde vast dat een noodherstelfunctie een versienummer van de aanroeper accepteerde en dit zonder grensvalidatie rechtstreeks naar de systeemconfiguratie van het protocol schreef. Het aanleveren van een waarde die hoger lag dan de momenteel geïmplementeerde versie overschreef de geldige versiereferentie permanent, waardoor het protocol niet langer in staat was toekomstig noodherstel aan te roepen. Het gevolg was een onomkeerbare blokkade van een veiligheidsmechanisme, in gang gezet via het mechanisme zelf.

    Zakelijke impact: De tweede bevinding neemt het vermogen weg om op een toekomstige noodsituatie te reageren, niet alleen de huidige. Een onomkeerbare operationele blokkade van een veiligheidsmechanisme, in gang gezet via een functie die juist is bedoeld om het protocol te beschermen.

  • De spookreferral: omzeiling van referralkwalificatie via een flash loan

    Het referralsysteem van een DeFi-leenprotocol koppelde de status van hoogwaardige referrer aan een minimale USD-saldodrempel, die werd gevalideerd op het moment van registratie zonder minimale aanhoudperiode. De engine leende via een flash loan voldoende kapitaal uit een on-chain lending pool om binnen één enkele atomaire transactie aan de drempel te voldoen, riep de registratiefunctie voor referrals aan terwijl het geleende kapitaal nog beschikbaar was, en betaalde de lening binnen hetzelfde blok terug, zonder enig netto kapitaal in te leggen. Het contract registreerde het adres onder controle van de engine als kwalificerende referrer. Vervolgens bevestigde de engine dat latere organische stortingen onder het referraladres voor altijd tot uitbetalingen van vergoedingen aan dat adres leidden, zonder enig mechanisme om de oorspronkelijke kwalificatiecriteria opnieuw te valideren. Autonoom bevestigd met een proof-of-concept die de volledige omzeiling van de kwalificatie bij een nettopositie van nul aantoonde.

    Zakelijke impact: Financiële beloningsinfrastructuur die zonder enig ingelegd kapitaal kan worden misbruikt, veroorzaakt een onbeperkt exploiteerbare aderlating voor de protocolinkomsten, zonder natuurlijk detectiemechanisme.

Alle bovenstaande bevindingen werden tijdens live-opdrachten autonoom bevestigd met gescripte proof-of-concepts, responseverschillen, on-chain-forktests of in de browser geverifieerde statuswijzigingen. Geen theoretische extrapolatie.

Waarom securityteams voor Cyberware kiezen.

Domeinoverschrijdend testen: uw webapp, API, mobiele client en contracten vormen één samenhangend oppervlak.

Een e-commerceplatform heeft een webapplicatie, een API, een mobiele client en betaalintegraties met derden. Een DeFi-protocol heeft een frontend, een API en on-chain-contracten. Een CeFi-exchange heeft alle bovengenoemde onderdelen. Kwetsbaarheden respecteren die grenzen niet. Een fout in de businesslogica van de webflow kan via de mobiele client bereikbaar zijn met een volledig ander aanvalsoppervlak. Een autorisatiegat in de API kan een on-chain-boekhoudfout versterken. Cyberware brengt alle oppervlakken samen in kaart, test de interactie tussen oppervlakken en correleert bevindingen die onzichtbaar zouden blijven voor tools die elke laag afzonderlijk beoordelen. De dekking strekt zich uit tot gecompileerde en binaire doelwitten, die volledig worden ontleed op blootgestelde secrets en backendlogica voordat de interactie tijdens runtime begint. Geharde beveiligingsmaatregelen zijn doelwitten om te omzeilen, geen definitieve blokkades. Gevoelige gegevens die weglekken via logs, interprocescommunicatie of netwerkverkeer worden in elke testcategorie geïdentificeerd. Het opdrachtmodel werkt ongeacht het toegangsniveau: broncode, gray-box of volledig black-box. Of uw aanvalsoppervlak nu één enkele webapplicatie is of een hybride stack die meerdere chains, API's en mobiele interfaces omvat, de dekkingskaart wordt pas afgesloten wanneer elk oppervlak is bevestigd.

Scanners laten de gevaarlijkste gaten onaangeroerd en zijn te duur.

Of u nu een DeFi-protocol, een fintechplatform of een e-commerceactiviteit runt, de scanner in uw huidige stack levert dezelfde output: een lijst met bekende CVE's die worden gematcht tegen bekende patronen. Die output mist fouten in de businesslogica, autorisatiegrenzen die alleen onder specifieke omstandigheden instorten, en aanvalsketens die zijn opgebouwd uit op zichzelf weinig ernstige waarnemingen. Voor een betaalplatform zit de fout die rekeningen leegtrekt in de checkoutvolgorde, niet in de CVE-database. Voor een DeFi-protocol zit de exploit die de yieldpool leegt in de economische logica, niet in de dependencylijst. Op signatures gebaseerde tooling ziet geen van beide.

De dekking neemt niet af wanneer de aanvalsketen complex wordt.

Menselijke testers leveren hun beste werk in de eerste uren van een opdracht. Diepe ketens met meerdere stappen, die correlatie vereisen tussen op zichzelf weinig ernstige waarnemingen, vragen langdurige concentratie. De engine blijft bij complexe paden even geconcentreerd. Hij volgt elke keten tot aan het ernstigste bevestigde gevolg, ongeacht hoeveel stappen daarvoor nodig zijn. Een autorisatieomzeiling in drie fasen, geketend aan een blootstelling van inloggegevens en vervolgens aan toegang tot de infrastructuur, wordt met dezelfde discipline aangepakt als een injectie in één stap.

Volledige autonomie van begin tot eind.

Wij zijn uitgesproken transparant over wat deze engine is: een volledig autonoom systeem voor security-intelligence. Het ondersteunt geen menselijke analist. Het opereert zelfstandig, van begin tot eind.

Elke fase van de opdracht, van het ontdekken van het oppervlak tot en met de exploitatie en de eindrapportage, wordt autonoom uitgevoerd. Geen enkele taak vereist input van een operator, geen enkele bevinding vereist menselijke validatie voordat ze wordt opgenomen, en geen enkele fase vereist menselijke goedkeuring voordat de volgende begint. De opdracht loopt tot het einde volgens de geconfigureerde voorwaarden.

De mens is een waarnemer en komt slechts in twee scenario's in beeld. Het eerste is wanneer een extern obstakel de toegang blokkeert en de agent dit niet zelfstandig kan verhelpen. De agent vraagt om de minimale interventie die nodig is om de toegang te herstellen, en hervat daarna volledig autonoom zijn werk.

Het tweede is het human-on-the-loop-model van het Enterprise-plan. Dit is een wezenlijk verschil met human-in-the-loop: de engine heeft geen mens nodig om te functioneren, en er is geen mens die zijn acties stuurt of goedkeurt. Binnen dit model is een senior securityprofessional als aanvullende resource beschikbaar voor de engine. De engine kan een bevinding of een dubbelzinnig signaal naar voren brengen voor een second opinion, of de mens kan de agent onderbreken om input te geven of context aan te leveren. De opdracht gaat in beide gevallen door. Menselijke betrokkenheid is hier aanvullend, niet structureel.

Dit is geen tool die de analist krachtiger maakt. Het is een systeem dat resultaten levert die de analist anders zelf zou moeten produceren, zonder het vermoeidheidsplafond, de beperking van werkuren of de cognitieve belasting van het denken buiten de kaders. De analist ontvangt een afgerond, bruikbaar rapport.

Strikte beperkingen beschermen uw productieomgeving.

De engine opereert binnen een strikt gehandhaafde set beperkingen. Voordat er een test wordt uitgevoerd, wordt het doelwit grondig getoetst aan een gedefinieerde scope. Alles buiten die scope wordt niet getest, maar wordt vastgelegd als een strategische aanbeveling en opgenomen in het eindrapport. Doelwitten buiten de scope worden nooit onderzocht, hoe verleidelijk een ontdekte kwetsbaarheidsketen ook mag zijn. Dit is geen instelbare gebruikersoptie, maar een niet-onderhandelbare handhavingsregel die tijdens een opdracht niet buiten werking kan worden gesteld.

Organisaties die 24/7 in productie draaien, onder meer in de financiële dienstverlening, de zorg en de kritieke infrastructuur, hebben in de gesloten bèta opdrachten zonder incidenten doorlopen. Systemen buiten de scope worden vastgelegd als strategische intelligence, niet getest. Dit onderscheid is het belangrijkst wanneer de engine autonoom opereert: de engine kan niet afdrijven.

Cruciaal is dat de engine geen destructieve operaties uitvoert. Hij is ontworpen om kwetsbaarheden te identificeren, aan te tonen en met bewijs te onderbouwen, zonder onderliggende gegevens te verwijderen, te wijzigen of te beschadigen. Alle bevindingen worden geverifieerd via een nauwkeurig gecontroleerde proof-of-concept.

Bovendien is de agent zwaar gehard tegen juist de omgeving die hij test. Pogingen tot prompt injection die zijn ingebed in responses van het doelwit, een breed erkende klasse van aanvallen op AI-gedreven systemen, worden actief geneutraliseerd in strikte overeenstemming met de OWASP AI Security-richtlijnen. De autonome agent kan niet worden omgeleid, gemanipuleerd of voor een ander doel ingezet door kwaadaardige content die een doelwit teruggeeft. Zijn kerninstructies, scope en operationele grenzen worden bij de initialisatie van de opdracht permanent vastgelegd en kunnen door niets wat tijdens een test wordt aangetroffen worden overschreven.

Uiteindelijk ontvangt u een volledig beheerst, met bewijs onderbouwd en veilig afgeschermd assessment. Het systeem weet precies wat het mag doen en voert absoluut niets uit buiten die grens.

Stop met gissen. Begin met testen.

De Autonome penetratietests van Cyberware zijn vanaf vandaag wereldwijd beschikbaar.

Noot van de oprichters: toen wij vorig jaar de Bulhack-infrastructuur in Cyberware integreerden, gaven wij al aan dat er op de achtergrond een autonome divisie werd opgeschaald. De lancering van vandaag is de bekroning van die stille ontwikkeling.